ارسال دیدگاه
ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
مدیرکل هنرهای نمایشی خبر دادبرگزاری دوباره جشنوارههای منطقهای تئاتر پس از 9 سال
نشست هماهنگی برگزاری جشنواره منطقهای تئاتر فجر در کرمانشاه با حضور کاظم نظری مدیرکل هنرهای نمایشی برگزار شد. در این نشست که در استانداری کرمانشاه برگزار شد، کاظم نظری با اشاره به تعطیلی جشنوارههای منطقهای تئاتر در 9 سال گذشته، اعلام کرد پس از مطالبات هنرمندان استانها، اداره کل هنرهای نمایشی تصمیم گرفت بار دیگر این جشنوارهها را راهاندازی کند. مدیرکل هنرهای نمایشی در این نشست با اعلام اینکه جشنوارههای منطقهای تئاتر کشور به میزبانی چهار استان برگزار خواهند شد، توضیح داد: «از هر استان سه یا چهار گروه نمایشی در جشنواره منطقهای تئاتر شرکت خواهند کرد که برگزیدگان نهایی به جشنواره بینالمللی تئاتر فجر معرفی خواهند شد.» او درباره اهمیت برگزاری جشنوارههای منطقهای گفت: «نزدیکی هرچه بیشتر هنرمندان استانهای همجوار با یکدیگر، تبادل تجربیات هنری، تمرین و آمادهسازی بیشتر و بهتر برای حضور آثار برگزیده در جشنواره بینالمللی تئاتر فجر، ایجاد فضای فرهنگی و نشاط در شهرستانها و افزایش مخاطبان تئاتر، از جمله اهداف احیای دوباره این جشنوارهها است.» نظری ادامه داد: «6 استان برای میزبانی جشنوارههای منطقهای اعلام آمادگی کردهاند که یکی از آنها کرمانشاه است و برای همین به این شهر آمدهایم تا با استاندار و دیگر مدیران و مسئولان هنردوست این استان برای برگزاری جشنواره منطقهای غرب، جنوبغرب و شمالغرب کشور، هماهنگیهای لازم را انجام دهیم.» مدیرکل هنرهای نمایشی افزود: «استانهایی که در این جشنواره در کرمانشاه حضور خواهند داشت، آذربایجانشرقی، آذربایجانغربی، اردبیل، زنجان، کردستان، قزوین، ایلام، همدان، خوزستان و کرمانشاه هستند.» او توضیح داد: «جمع هنرمندانی هم که کرمانشاه در مدت برپایی جشنواره میزبان آنها خواهد بود، حدود 180 تا 200 نفر برآورد شده است.» نظری درباره زمان برگزاری این جشنواره گفت: « باید در بازه زمانی 24 آذر تا 20 دی، پنج روز را برای برگزاری این جشنواره در نظر بگیریم که زمان دقیق آن بزودی اعلام خواهد شد.» مدیرکل هنرهای نمایشی در پایان این نشست با اشاره به همکاری کامل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با استاندار و دیگر مدیران و مسئولان کرمانشاه در برگزاری هرچه بهتر جشنواره منطقهای، ابراز امیدواری کرد این رویداد تئاتری اتفاق خوبی را در حوزه هنرهای نمایشی کشور رقم بزند.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در سفر به استان مازندران عنوان کردضرورت تصمیمگیری جدی برای احیای فرهنگ
گروه فرهنگی/ وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با بیان اینکه در حوزه فرهنگ نیازمند تغییر ریلگذاری در حیطه نگرش و فرهنگ حاکم بر اداره حوزه فرهنگ هستیم تأکید کرد که: «برای احیای حوزه فرهنگ و رفع مشکلات موجود نیاز به تصمیمات جدی احساس میشود.»آنطور که در بخشی از گزارش روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی آمده، شامگاه جمعه محمدمهدی اسماعیلی در ادامه سفرهای استانی خود به شهرستانهای غرب استان مازندران در نشست صمیمی با اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه شهرستانهای تنکابن، رامسر و عباسآباد از عزم جدی برای اتمام پروژه نیمه تمام مجتمع فرهنگی هنری رامسر خبر داد. او در بخش دیگری از سخنان خود گفت: «در ایام کرونا دو سال مدارس و فضاهای آموزشی تعطیل بود و به جهت فاصله دانشآموزان با فضای آموزشی و ارتباط بیش از پیش با فضای مجازی، شاهد آسیبهای فراوانی در این حوزه هستیم. از سوی دیگر طبق آخرین پیمایش بنیاد بازیهای رایانهای، حدود ۳۵ میلیون بازیکن بازیهای رایانهای با متوسط سن ۲۲ سال فعال هستند که این افراد روزانه بیش از یک ساعت و نیم وقت خود را صرف بازیهای رایانهای می کنند، ذهن این نوجوانان و جوانان دچار چالش حقیقت و مجاز شده است.»اسماعیلی با بیان اینکه ۱۴هزار رسانه در کشور مجوز فعالیت دارند، افزود: «مشکلات خبرنگاران در قالب لایحه جامع روزنامهنگاری رفع خواهد شد و امیدواریم با تصویب این لایحه در مجلس شورای اسلامی، مباحث مربوط به امنیت شغلی اهالی رسانه رفع شود.»بنابرخبر دیگری، وزیر فرهنگ در جدیدترین یادداشت خود در «روبیکا» به حال و هوای حضور در جمع اهالی فرهنگ، هنر و رسانه شهرستانهای رامسر، تنکابن و عباس آباد اشاره کرده و نوشته:«به رغم اینکه در اغلب سفرهای استانی و شهرستانی پای صحبت اهالی فرهنگ نشستهام، این جلسه از حیث پیشنهادها و نکات ارزشمندی که شنیدم بسیار خوب بود. امیدوارم بخش مهمی از مطالبات را اجراییم نماییم».گفتنی است ، اسماعیلی عصر جمعه دیداری هم با مسئولان بخشهای مختلف شهرستان رامسر داشته، او ضمن اشاره به رخدادهای مناسبت سیزده آبان گفت: «تروریسم رسانهای که امروز امریکاییها به راه انداختهاند، با تحریف، دروغ و جعل، اتحاد ملی ایران را هدف گرفته و بهدنبال انشقاق در صفوف مردم ایران است و میخواهد با دوقطبی سازی، مردم را در مقابل هم قرار دهد.»
«ایران» از دلایل موکول شدن سیوپنجمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان به سال آینده گزارش میدهددو سالانه شدن جشنواره در تعقیب سینمای نحیف کودک
نیلوفر ساسانی/سرنوشت سیوپنجمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان بالاخره مشخص شد و دبیر این رویداد نه در خبر رسمی بلکه در دورهمی بخشی از فعالان این عرصه تأیید کرد که این رویداد سال آینده برگزار میشود. سیدمهدی جوادی مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی گرچه در اطلاعرسانی دیرهنگام تأکید کرده که برگزاری سالانه جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان ادامه دارد اما به نظر میرسد همچنان دوسالانه شدن، در انتظار این رویداد باشد. سرنوشتی که بر واقعیت تلخ کمرونق شدن تولید در سینمای کودک بنا شده است.
سوسو زدن چراغ جشنواره
ماه مهر که در تقویم سینمایی ایران به جشنواره فیلم کودک و نوجوان گره خورده در حالی به پایان رسید که از سوی برگزارکنندگان این جشنواره پرسابقه، درباره سرنوشت دوره سیوپنجم آن اطلاعرسانی رسمی صورت نگرفت. شنیدههای غیررسمی اما حکایت از آن داشت که این جشنواره بینالمللی قرار است به صورت دو سالانه برگزار شود. تصمیمی که گرچه از خردادماه و بعد از مذاکرات مطرح شده در اولین جلسه کارگروه ارزیابی و برنامهریزی جشنواره کودک، از گمانهزنیهای رسانهای فراتر رفت اما با سکوت مسئولان برگزاری جشنواره همراه بود تا اینکه در نهایت در روزهای پایانی هفته گذشته دبیر این جشنواره اعلام کرد که امسال شرایط برای برپایی جشنواره به صورت رقابتی در موعد مقرر فراهم نیست. سیدمهدی جوادی در نشست هماندیشی با دبیران ادوار گذشته این رویداد گفته است: «در مدت اخیر با بسیاری از فعالان و سینماگران پیشکسوت کودک و نوجوان نشستهایی برگزار کردیم که عدهای معتقد بودند جشنواره باید به صورت دوسالانه برگزار شود تا فرصت تولید برای این سینما بهوجود بیاید، اما از طرف دیگر عدهای معتقد بودند که چراغ جشنواره نباید خاموش شود و این رویداد مهم باید به صورت سالانه به فعالیت خود ادامه دهد که حقیقتاً استدلال طرفداران برگزاری جشنواره به صورت سالانه متقن و دقیق بود. »آن طور که مدیرعامل فارابی اعلام کرده با وجود تصمیم اتخاذشده برای برگزاری سالانه جشنواره فیلم کودک و نوجوان، امسال شرایط به گونهای نبود که در موعد مقرر جشنواره در بخش رقابتی برگزار شود. جوادی در مقدمهای پیش از اعلام این تصمیمگیری از نحیف بودن سینمای کودک و نوجوان و لزوم تغییر ساختار، فیلمنامه و تولید گفته و در عین حال تأکید کرده است «برای آرشیو فیلم نخواهیم ساخت.»
فارابی تنهاست؟
آنطور که احسان هوشیارگر مدیر روابط عمومی این بنیاد میگوید فارابی در تولید سینمای کودک تنهاست و دست سینمای کودک و نوجوان خالی و با این دستان خالی نمیشود ضیافتی برای جشنواره فیلم کودک و نوجوان تدارک دید. در شرایطی که سیدمهدی جوادی، مدیرعامل فارابی، تشریح جزئیات بیشتر را به آینده موکول میکند، هوشیارگر در پاسخ به «ایران» میگوید: «مهمترین شرط برای برگزاری جشنواره فیلم کودک و نوجوان، تولید فیلم است.»
او در پاسخ به این سؤال که چرا فارابی در این مدت در تولید آثار حوزه کودک و نوجوان پویا نبوده تا خوراک مناسبی برای این جشنواره داشته باشد، توضیح میدهد: «فارابی توان تولید مشخصی دارد. نمیشود همه سبد تولید فارابی را به سینمای کودک و نوجوان اختصاص داد. باید تنوع ژانر و محتوا حفظ شود. هیچ مشکلی به لحاظ بودجه و حمایت در فارابی وجود ندارد اما مشکل اینجاست که اکثر فیلمنامههای متقاضی شایستگی دریافت این حمایت را ندارند. این در شرایطی است که در نظام برنامه توسعه فارابی از موضوعاتی که بر آن تأکید شده حمایت از فیلمهایی است که علاوه بر مضمون به فرم و ساختار هم اهمیت دهند. اگر قرار باشد به صرف برگزاری جشنواره تولید داشته باشیم و سینمای کودک را در این حالت که فقط حیات نباتی دارد حفظ کنیم، خروجیاش همین انبوه فیلمهای آرشیوی میشود که کسی جرأت اکران آن را ندارد.»
هوشیارگر میگوید که این بنیاد سیاستهایش را بر اصل تولید متمرکز کرده و نه صرف برگزاری جشنواره. او در عین حال اما تأکید میکند که فارابی در میدان تولید برای سینمای کودک، تنهای تنهاست و دیگر نهادهای مرتبط با حوزه کودک و نوجوان از سینمای کودک حمایت نمیکنند: «فارابی هم در تولید و هم در برگزاری جشنواره کودک و نوجوان تنهاست. کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان باید فعالتر به کمک بیاید. وزارت آموزش و پرورش با وجود 16 میلیون دانشآموز به صرف برگزاری جشنواره فیلم رشد مسئولیتش را تمام شده تلقی نکند. حوزه هنری و سایر ارگانهای فرهنگی هم باید پای کار بیایند. تمام تلاش ما در دوره جدید این است که مسأله سینمای کودک را یک مسأله ملی کنیم. اگر هر کدام از این نهادها این سهم را برای خودشان قائل باشند که سالی یک فیلم بسازند آن وقت ظرفیت مناسبی هم برای جشنواره و هم برای اکران داریم.»
مدیر روابط عمومی فارابی در ادامه با اشاره به درگذشت فرشته طائرپور و فقدان این فیلمساز سینمای کودک و نوجوان ادامه میدهد: «خیلی جاها خانم طائرپور مرکزیت بود و آدمها را دور هم جمع میکرد. هر کس میخواست فیلم کودک بسازد، فیلمنامه را به ایشان میداد و او یا نقش تهیهکننده یا مشاور یا بازنویسی فیلمنامه را بر عهده داشت و به هر حال به نحوی کار را به سرانجام میرساند.»
فرار انیماتورها
«سینمای کودک و نوجوان حال و روز خوبی ندارد» این عبارات ترجیعبند صحبتهای مدیران و فیلمسازان این حوزه است. مسألهای که به اعتقاد محمدرضا خردمندان هم مهمتر از مسأله جشنواره و فرضیه دوسالانه شدن آن است. این کارگردان سینما به «ایران» میگوید: «به عنوان فیلمسازی که دغدغه کار نوجوان دارد مسأله من این است که چرا میزان تولیدات سینمای کودک و نوجوان آنقدر کم است که در آستانه جشنواره به این فکر کنیم که با این تولیدات کم، جشنواره را دوسالانه برگزار کنیم یا سالانه؟ چرا نگاه مدیریتی شفافی نسبت به سینمای کودک و نوجوان وجود ندارد؟ چرا به اندازه کافی در این حوزه از سینما سرمایهگذاری نمیشود و چرا طی سال برای این بخش از تولیدات برنامهریزی نداریم؟ موضوعی که ماقبل تمام مسائل جشنواره جای بحث است، بحث کمیت تولیدات حوزه سینمای کودک و نوجوان است.»
او در ادامه با انتقاد از وضعیت سینمای کودک و نوجوان میافزاید: «در دورهای فیلم کودک و نوجوان سبد اصلی سینمای ایران بود. سالهای سال بهترین فیلمسازان تاریخ سینما در این حوزه فیلم ساختند. فیلمهایی که زبان جهانی یافتند و در معتبرترین جشنوارههای جهانی درخشیدند برای سینمای کودک و نوجوان بود. حالا چه بر سر سینما آمده که میبینیم تولیدات آن بسندگی یک جشنواره را ندارد. در واقع آنقدر ماجرا بحرانی است که اساساً سالانه یا دوسالانه شدن جشنواره جای بحث ندارد.»
مقایسه سینمای امروز کودک و نوجوان با دوران اوجش در دهه 60 و بررسی چرایی این تنزل، گفتوگوهایی مفصل میطلبد اما آنچه این فیلمساز کودک و نوجوان به صورت کلی به آن اشاره میکند را در این عبارات میتوان خلاصه کرد: «در طول این سالها دگردیسی اتفاق افتاده و سیاستهای کلان به سینما نگاه عبوسی پیدا کرده است. انگار سینما فقط با سینمای بزرگسال تعریف میشود و سینمای کودک و نوجوان اهمیتش را از دست داده است. اهمیت حوزه رشد و تربیت، نگاه آموزشی و وجه سرگرمکنندگی از بین رفته است. از یک دورهای با تضعیف اقتصاد سینمای کودک و نوجوان، تمایل تهیهکنندهها به سینمای کودک از بین رفت، حمایتها از سینمای کودک قطع شد و کارگردانها به سینمای بزرگسال کوچ کردند. میشود گفت به نوعی از نظر مدیریتی و سیاستهای کلان سینمایی، سینمای کودک و نوجوان رها شد. طبیعتاً وقتی سیاستهای کلان پشت این سینما را خالی کرد، کارگردانهای کاربلد هم این عرصه را ترک کردند و در نهایت کار به دست فیلمسازانی افتاد که عموماً دغدغه سینمای کودک و نوجوان را ندارند و اغلب کارهای ضعیفی تولید میکنند که ویژگیهای آرمانی سینمای کودک و نوجوان را ندارد. در نهایت سینمای کودک و نوجوان کشورمان کیفیت لازم برای رقابت با جهان را ندارد و بچههای دهه هشتادی و نودی که مخاطبان اصلی این سینما هستند از آن محصولات ارتزاق میکنند.»
اظهار نگرانی درباره وضعیت ناامیدکننده سینمای کودک در حالی مطرح است که قرار گرفتن انیمیشن «پسر دلفینی» در لیست پرفروشهای نیمه اول سال نشانهای از این واقعیت است که سینمای کودک پتانسیل و ظرفیت گردش اقتصاد سینمای ایران را دارد. خردمندان در این باره میگوید: «هر فیلمی که نظر این قشر را به خودش جلب کند ناخواسته والدین آنها را هم به سینما کشانده است. همین مثال شما نشان میدهد که ما زیرساخت و ظرفیتهای لازم را در کشورمان داریم اما به عنوان کسی که انیمیشن تولید کرده متأسفم از اینکه در یک دهه گذشته با پدیده فرار انیماتورها مواجه بودیم. تعداد زیادی از انیماتورهای درجه یک و از استعدادهای ناب از ایران رفتند چون به آنها بهایی داده نشد و فضای کار برایشان فراهم نشد. با خیلی از آنها درارتباطم و میدانم مشغول کار هستند و بخشی از چرخه صنعتی سینمای انیمیشن دنیا شدهاند. از سوی دیگر آنهایی هم که ماندهاند به خاطر عدم حمایت و سوء مدیریت کلان، ترجیح میدهند با دفاتر خارجی کار کنند. آن طور که شنیدهام رایزنی هادی محمدیان کارگردان «شاهزاده روم» برای طرح تازه و جذابش با هیچ جا به نتیجه نرسیده و او این روزها با دفاتر اتریش همکاری میکند، همچنان که جواد مطوری هم با دفاتر خارجی کار میکند. در واقع بچههایی که لیدر این حوزه هستند و سالها پوستشان کنده شده تا به اینجا رسیدهاند الان تولیدی برای سینمای کودکمان ندارند.»
خردمندان در ادامه میافزاید که موفقیت «پسر دلفینی» از جمله اتفاقهای گاهگداری است و زمانی تبدیل به جریان میشود که حداقل 10 نمونه مشابه موفق در سال داشته باشیم، آن وقت میشود به جریان سینمای کودک و نوجوان امیدوار شد.
این کارگردان صحبتهایش را با این پرسش به پایان میرساند: «در تمام دنیا بیشترین سرمایه جذب سینمای کودک و نوجوان میشود و آثاری تولید میشود که فراتر از مرزهای جغرافیای کشور تولیدکننده، گردش مالی حیرت انگیز دارد. با وجود چنین ظرفیت و استعدادهایی در کشورمان چرا سرمایهگذاری در این زمینه انجام نمیشود. این نگاه حقارتآمیز به سینمای کودک از کجا میآید؟»
سوسو زدن چراغ جشنواره
ماه مهر که در تقویم سینمایی ایران به جشنواره فیلم کودک و نوجوان گره خورده در حالی به پایان رسید که از سوی برگزارکنندگان این جشنواره پرسابقه، درباره سرنوشت دوره سیوپنجم آن اطلاعرسانی رسمی صورت نگرفت. شنیدههای غیررسمی اما حکایت از آن داشت که این جشنواره بینالمللی قرار است به صورت دو سالانه برگزار شود. تصمیمی که گرچه از خردادماه و بعد از مذاکرات مطرح شده در اولین جلسه کارگروه ارزیابی و برنامهریزی جشنواره کودک، از گمانهزنیهای رسانهای فراتر رفت اما با سکوت مسئولان برگزاری جشنواره همراه بود تا اینکه در نهایت در روزهای پایانی هفته گذشته دبیر این جشنواره اعلام کرد که امسال شرایط برای برپایی جشنواره به صورت رقابتی در موعد مقرر فراهم نیست. سیدمهدی جوادی در نشست هماندیشی با دبیران ادوار گذشته این رویداد گفته است: «در مدت اخیر با بسیاری از فعالان و سینماگران پیشکسوت کودک و نوجوان نشستهایی برگزار کردیم که عدهای معتقد بودند جشنواره باید به صورت دوسالانه برگزار شود تا فرصت تولید برای این سینما بهوجود بیاید، اما از طرف دیگر عدهای معتقد بودند که چراغ جشنواره نباید خاموش شود و این رویداد مهم باید به صورت سالانه به فعالیت خود ادامه دهد که حقیقتاً استدلال طرفداران برگزاری جشنواره به صورت سالانه متقن و دقیق بود. »آن طور که مدیرعامل فارابی اعلام کرده با وجود تصمیم اتخاذشده برای برگزاری سالانه جشنواره فیلم کودک و نوجوان، امسال شرایط به گونهای نبود که در موعد مقرر جشنواره در بخش رقابتی برگزار شود. جوادی در مقدمهای پیش از اعلام این تصمیمگیری از نحیف بودن سینمای کودک و نوجوان و لزوم تغییر ساختار، فیلمنامه و تولید گفته و در عین حال تأکید کرده است «برای آرشیو فیلم نخواهیم ساخت.»
فارابی تنهاست؟
آنطور که احسان هوشیارگر مدیر روابط عمومی این بنیاد میگوید فارابی در تولید سینمای کودک تنهاست و دست سینمای کودک و نوجوان خالی و با این دستان خالی نمیشود ضیافتی برای جشنواره فیلم کودک و نوجوان تدارک دید. در شرایطی که سیدمهدی جوادی، مدیرعامل فارابی، تشریح جزئیات بیشتر را به آینده موکول میکند، هوشیارگر در پاسخ به «ایران» میگوید: «مهمترین شرط برای برگزاری جشنواره فیلم کودک و نوجوان، تولید فیلم است.»
او در پاسخ به این سؤال که چرا فارابی در این مدت در تولید آثار حوزه کودک و نوجوان پویا نبوده تا خوراک مناسبی برای این جشنواره داشته باشد، توضیح میدهد: «فارابی توان تولید مشخصی دارد. نمیشود همه سبد تولید فارابی را به سینمای کودک و نوجوان اختصاص داد. باید تنوع ژانر و محتوا حفظ شود. هیچ مشکلی به لحاظ بودجه و حمایت در فارابی وجود ندارد اما مشکل اینجاست که اکثر فیلمنامههای متقاضی شایستگی دریافت این حمایت را ندارند. این در شرایطی است که در نظام برنامه توسعه فارابی از موضوعاتی که بر آن تأکید شده حمایت از فیلمهایی است که علاوه بر مضمون به فرم و ساختار هم اهمیت دهند. اگر قرار باشد به صرف برگزاری جشنواره تولید داشته باشیم و سینمای کودک را در این حالت که فقط حیات نباتی دارد حفظ کنیم، خروجیاش همین انبوه فیلمهای آرشیوی میشود که کسی جرأت اکران آن را ندارد.»
هوشیارگر میگوید که این بنیاد سیاستهایش را بر اصل تولید متمرکز کرده و نه صرف برگزاری جشنواره. او در عین حال اما تأکید میکند که فارابی در میدان تولید برای سینمای کودک، تنهای تنهاست و دیگر نهادهای مرتبط با حوزه کودک و نوجوان از سینمای کودک حمایت نمیکنند: «فارابی هم در تولید و هم در برگزاری جشنواره کودک و نوجوان تنهاست. کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان باید فعالتر به کمک بیاید. وزارت آموزش و پرورش با وجود 16 میلیون دانشآموز به صرف برگزاری جشنواره فیلم رشد مسئولیتش را تمام شده تلقی نکند. حوزه هنری و سایر ارگانهای فرهنگی هم باید پای کار بیایند. تمام تلاش ما در دوره جدید این است که مسأله سینمای کودک را یک مسأله ملی کنیم. اگر هر کدام از این نهادها این سهم را برای خودشان قائل باشند که سالی یک فیلم بسازند آن وقت ظرفیت مناسبی هم برای جشنواره و هم برای اکران داریم.»
مدیر روابط عمومی فارابی در ادامه با اشاره به درگذشت فرشته طائرپور و فقدان این فیلمساز سینمای کودک و نوجوان ادامه میدهد: «خیلی جاها خانم طائرپور مرکزیت بود و آدمها را دور هم جمع میکرد. هر کس میخواست فیلم کودک بسازد، فیلمنامه را به ایشان میداد و او یا نقش تهیهکننده یا مشاور یا بازنویسی فیلمنامه را بر عهده داشت و به هر حال به نحوی کار را به سرانجام میرساند.»
فرار انیماتورها
«سینمای کودک و نوجوان حال و روز خوبی ندارد» این عبارات ترجیعبند صحبتهای مدیران و فیلمسازان این حوزه است. مسألهای که به اعتقاد محمدرضا خردمندان هم مهمتر از مسأله جشنواره و فرضیه دوسالانه شدن آن است. این کارگردان سینما به «ایران» میگوید: «به عنوان فیلمسازی که دغدغه کار نوجوان دارد مسأله من این است که چرا میزان تولیدات سینمای کودک و نوجوان آنقدر کم است که در آستانه جشنواره به این فکر کنیم که با این تولیدات کم، جشنواره را دوسالانه برگزار کنیم یا سالانه؟ چرا نگاه مدیریتی شفافی نسبت به سینمای کودک و نوجوان وجود ندارد؟ چرا به اندازه کافی در این حوزه از سینما سرمایهگذاری نمیشود و چرا طی سال برای این بخش از تولیدات برنامهریزی نداریم؟ موضوعی که ماقبل تمام مسائل جشنواره جای بحث است، بحث کمیت تولیدات حوزه سینمای کودک و نوجوان است.»
او در ادامه با انتقاد از وضعیت سینمای کودک و نوجوان میافزاید: «در دورهای فیلم کودک و نوجوان سبد اصلی سینمای ایران بود. سالهای سال بهترین فیلمسازان تاریخ سینما در این حوزه فیلم ساختند. فیلمهایی که زبان جهانی یافتند و در معتبرترین جشنوارههای جهانی درخشیدند برای سینمای کودک و نوجوان بود. حالا چه بر سر سینما آمده که میبینیم تولیدات آن بسندگی یک جشنواره را ندارد. در واقع آنقدر ماجرا بحرانی است که اساساً سالانه یا دوسالانه شدن جشنواره جای بحث ندارد.»
مقایسه سینمای امروز کودک و نوجوان با دوران اوجش در دهه 60 و بررسی چرایی این تنزل، گفتوگوهایی مفصل میطلبد اما آنچه این فیلمساز کودک و نوجوان به صورت کلی به آن اشاره میکند را در این عبارات میتوان خلاصه کرد: «در طول این سالها دگردیسی اتفاق افتاده و سیاستهای کلان به سینما نگاه عبوسی پیدا کرده است. انگار سینما فقط با سینمای بزرگسال تعریف میشود و سینمای کودک و نوجوان اهمیتش را از دست داده است. اهمیت حوزه رشد و تربیت، نگاه آموزشی و وجه سرگرمکنندگی از بین رفته است. از یک دورهای با تضعیف اقتصاد سینمای کودک و نوجوان، تمایل تهیهکنندهها به سینمای کودک از بین رفت، حمایتها از سینمای کودک قطع شد و کارگردانها به سینمای بزرگسال کوچ کردند. میشود گفت به نوعی از نظر مدیریتی و سیاستهای کلان سینمایی، سینمای کودک و نوجوان رها شد. طبیعتاً وقتی سیاستهای کلان پشت این سینما را خالی کرد، کارگردانهای کاربلد هم این عرصه را ترک کردند و در نهایت کار به دست فیلمسازانی افتاد که عموماً دغدغه سینمای کودک و نوجوان را ندارند و اغلب کارهای ضعیفی تولید میکنند که ویژگیهای آرمانی سینمای کودک و نوجوان را ندارد. در نهایت سینمای کودک و نوجوان کشورمان کیفیت لازم برای رقابت با جهان را ندارد و بچههای دهه هشتادی و نودی که مخاطبان اصلی این سینما هستند از آن محصولات ارتزاق میکنند.»
اظهار نگرانی درباره وضعیت ناامیدکننده سینمای کودک در حالی مطرح است که قرار گرفتن انیمیشن «پسر دلفینی» در لیست پرفروشهای نیمه اول سال نشانهای از این واقعیت است که سینمای کودک پتانسیل و ظرفیت گردش اقتصاد سینمای ایران را دارد. خردمندان در این باره میگوید: «هر فیلمی که نظر این قشر را به خودش جلب کند ناخواسته والدین آنها را هم به سینما کشانده است. همین مثال شما نشان میدهد که ما زیرساخت و ظرفیتهای لازم را در کشورمان داریم اما به عنوان کسی که انیمیشن تولید کرده متأسفم از اینکه در یک دهه گذشته با پدیده فرار انیماتورها مواجه بودیم. تعداد زیادی از انیماتورهای درجه یک و از استعدادهای ناب از ایران رفتند چون به آنها بهایی داده نشد و فضای کار برایشان فراهم نشد. با خیلی از آنها درارتباطم و میدانم مشغول کار هستند و بخشی از چرخه صنعتی سینمای انیمیشن دنیا شدهاند. از سوی دیگر آنهایی هم که ماندهاند به خاطر عدم حمایت و سوء مدیریت کلان، ترجیح میدهند با دفاتر خارجی کار کنند. آن طور که شنیدهام رایزنی هادی محمدیان کارگردان «شاهزاده روم» برای طرح تازه و جذابش با هیچ جا به نتیجه نرسیده و او این روزها با دفاتر اتریش همکاری میکند، همچنان که جواد مطوری هم با دفاتر خارجی کار میکند. در واقع بچههایی که لیدر این حوزه هستند و سالها پوستشان کنده شده تا به اینجا رسیدهاند الان تولیدی برای سینمای کودکمان ندارند.»
خردمندان در ادامه میافزاید که موفقیت «پسر دلفینی» از جمله اتفاقهای گاهگداری است و زمانی تبدیل به جریان میشود که حداقل 10 نمونه مشابه موفق در سال داشته باشیم، آن وقت میشود به جریان سینمای کودک و نوجوان امیدوار شد.
این کارگردان صحبتهایش را با این پرسش به پایان میرساند: «در تمام دنیا بیشترین سرمایه جذب سینمای کودک و نوجوان میشود و آثاری تولید میشود که فراتر از مرزهای جغرافیای کشور تولیدکننده، گردش مالی حیرت انگیز دارد. با وجود چنین ظرفیت و استعدادهایی در کشورمان چرا سرمایهگذاری در این زمینه انجام نمیشود. این نگاه حقارتآمیز به سینمای کودک از کجا میآید؟»
پیام آزادی از تجربه آهنگسازی «درخت خاموش» به «ایران» گفتکارهای بینالمللی درهای جدیدی به سینمای ایران باز میکند
فرهنگی/ پیام آزادی، آهنگساز ایرانی مقیم آلمان است که در همکاری با پروژه «درخت خاموش» توانست جایزه بهترین موسیقی متن را از جشنواره آدانای ترکیه به دست بیاورد. او که پیش از این آهنگساز فیلمهایی همچون «رمانتیسم عماد و طوبا»، «شب طلایی»، «بیرو»، «بی وزنی»، «خون خدا» و... بود، اولین تندیس کارنامهاش را از جشنواره سینمایی ترکیه دریافت کرد. به بهانه اکران «درخت خاموش» در گروه هنر و تجربه با این آهنگساز درباره چگونگی همکاریاش در این پروژه گفتوگو کردیم.
همکاری شما با پروژه «درخت خاموش» چطور شکل گرفت؟
من و آقای علی نوری اسکویی رفاقت دیرینهای داریم و ایشان مرا به سویسال پیشنهاد داد. البته خانم النی کاریندور و دو آهنگساز دیگر ایرانی که یکی از آنها ساکن ایران است و دیگری ساکن امریکا هم در فهرست انتخابهای کارگردان «درخت خاموش» بودند. اتودهایی برای موسیقی کار زده شد و فایسال سویسال آنها را گوش کرد و چند جلسه تصویری به شکل آنلاین باهم صحبت کردیم و در نهایت آقای سویسال تصمیم گرفت با من کار کند.
این فیلم برای شما چه جذابیتهایی داشت که آن را پذیرفتید؟
اول اینکه دوست داشتم خارج از سینمای ایران هم کار کنم و بعد از آن هم داستان فیلم بود که مرا جذب این پروژه کرد. بسیار با شخصیت حیاتی همذات پنداری کردم، چون احساس میکنم بسیاری از ما هنرمندان، چه خانم و چه آقا میتوانیم یکحیاتی باشیم و اتفاقاتی که او در زندگیش تجربه کرد را تجربه کنیم. از طرف دیگر فضای فیلم، فضایی بود که موسیقی در آن شنیده میشد و جای کار داشت.
کار کردن با فایسال سویسال چطور تجربهای بود؟ چطور در مورد ساخت موسیقی باتوجه به اینکه در دو کشور متفاوت (ترکیه و آلمان) زندگی میکنید تعامل داشتید؟
ما از طریق فضای مجازی و دورادور باهم در ارتباط بودیم، تقریباً هر روز یا هر دو روز باهم تصویری صحبت میکردیم و من با نقطه نظرات کارگردان آشنا میشدم. اتودهایی که میزدم را فایسال گوش میداد و اعمال نظر میکرد. او قطعاتی که در هنگام نگارش فیلمنامه بیشتر گوش داده بود را برایم فرستاد و من کمکم به فضای ذهنی او نزدیکتر شدم. در نهایت تم اصلی کار تأیید شد و چیدمان را براساس این تم شروع کردیم. جالب است زمانی که ما باهم همکاری کردیم، هنوز ویروس کرونا شیوع پیدا نکرده بود. چون بعد از شیوع این بیماری کار در فضای مجازی بهتر شد و بسیاری توانستند خودشان را به این نوع کار عادت بدهند. اتفاقاً فکر میکنم این ارتباط راه دور تأثیر بهتری در شکلگیری کار داشت، چون گاهی همین که کارگردانی برای اعمال نظر وارد استودیو آهنگساز میشود، باعث ایجاد اصطکاک میشود و نتیجه عکس دارد.
به نظر شما فضای تولید مشترک چه تفاوتهایی دارد و فکر میکنید سینمای ایران تا چه اندازه به تولیدات بینالمللی و مشترک نیاز دارد؟
به نظر من بحث واردات و صادرات آثار هنری اتفاق بسیار خوبی است و این درهم تنیدن فرهنگها و زمینههای کاری منجر میشود که چه از نظر فرهنگی و چه از نظر کاری اتفاقات خوبی بیفتد؛ به خصوص ما ایرانیها که شرایط کار در فضای سینمای بینالملل به نسبت ترکیه برایمان سختتر است، بیشتر به این همکاریها نیاز داریم. کار کردن با عوامل غیرایرانی تجربه کاری و ارتباطاتی و زبانی را گسترش میدهد و باعث میشود تا درهای جدیدی از سمت سینمای اروپا، امریکا و حتی آسیای شرقی به روی کشور باز شود که این اتفاق خوبی است. من سعی میکنم این راه را ادامه دهم و بیشتر در پروژههای بینالمللی همکاری داشته باشم.
شما با این فیلم اولین جایزه بینالمللی خود را گرفتید، این جایزه را در کجای کارنامه خود میبینید؟
تصور میکنم اولین آهنگساز ایرانی هستم که از سینمای ترکیه جایزه آهنگسازی، آنهم یک جایزه تراز اول میگیرد و این جایزه در کارنامه من جایگاه بسیار بالایی دارد. چون مهمترین جایزه کارنامه هنری من است. قبلاً در دوره شانزدهم جشن خانه سینما موفق به دریافت دیپلم افتخار شده بودم و حتی بارها در جشنواره فیلم فجر و جشن حافظ هم نامزد دریافت بهترین موسیقی شده بودم، ولی جشنواره آدانای ترکیه، اولین جشنوارهای است که جایزه بهترین موسیقی متن را برایم به ارغوان آورد. معمولاً این روند برعکس است و آهنگساز بعد از گرفتن چندین جایزه در کشور خودش، یک جایزه خارجی دریافت میکند. از طرفی اکثر کشورها یک وجه ناسیونالیستی دارند و ترجیح میدهند، اگر دو کار خوب وجود دارد آن را به هم وطن خودشان بدهند. بنابراین این جایزه که از دل یک رقابت سخت و غیرسفارشی به من اهدا شد، بسیار دلچسب است.
همکاری شما با پروژه «درخت خاموش» چطور شکل گرفت؟
من و آقای علی نوری اسکویی رفاقت دیرینهای داریم و ایشان مرا به سویسال پیشنهاد داد. البته خانم النی کاریندور و دو آهنگساز دیگر ایرانی که یکی از آنها ساکن ایران است و دیگری ساکن امریکا هم در فهرست انتخابهای کارگردان «درخت خاموش» بودند. اتودهایی برای موسیقی کار زده شد و فایسال سویسال آنها را گوش کرد و چند جلسه تصویری به شکل آنلاین باهم صحبت کردیم و در نهایت آقای سویسال تصمیم گرفت با من کار کند.
این فیلم برای شما چه جذابیتهایی داشت که آن را پذیرفتید؟
اول اینکه دوست داشتم خارج از سینمای ایران هم کار کنم و بعد از آن هم داستان فیلم بود که مرا جذب این پروژه کرد. بسیار با شخصیت حیاتی همذات پنداری کردم، چون احساس میکنم بسیاری از ما هنرمندان، چه خانم و چه آقا میتوانیم یکحیاتی باشیم و اتفاقاتی که او در زندگیش تجربه کرد را تجربه کنیم. از طرف دیگر فضای فیلم، فضایی بود که موسیقی در آن شنیده میشد و جای کار داشت.
کار کردن با فایسال سویسال چطور تجربهای بود؟ چطور در مورد ساخت موسیقی باتوجه به اینکه در دو کشور متفاوت (ترکیه و آلمان) زندگی میکنید تعامل داشتید؟
ما از طریق فضای مجازی و دورادور باهم در ارتباط بودیم، تقریباً هر روز یا هر دو روز باهم تصویری صحبت میکردیم و من با نقطه نظرات کارگردان آشنا میشدم. اتودهایی که میزدم را فایسال گوش میداد و اعمال نظر میکرد. او قطعاتی که در هنگام نگارش فیلمنامه بیشتر گوش داده بود را برایم فرستاد و من کمکم به فضای ذهنی او نزدیکتر شدم. در نهایت تم اصلی کار تأیید شد و چیدمان را براساس این تم شروع کردیم. جالب است زمانی که ما باهم همکاری کردیم، هنوز ویروس کرونا شیوع پیدا نکرده بود. چون بعد از شیوع این بیماری کار در فضای مجازی بهتر شد و بسیاری توانستند خودشان را به این نوع کار عادت بدهند. اتفاقاً فکر میکنم این ارتباط راه دور تأثیر بهتری در شکلگیری کار داشت، چون گاهی همین که کارگردانی برای اعمال نظر وارد استودیو آهنگساز میشود، باعث ایجاد اصطکاک میشود و نتیجه عکس دارد.
به نظر شما فضای تولید مشترک چه تفاوتهایی دارد و فکر میکنید سینمای ایران تا چه اندازه به تولیدات بینالمللی و مشترک نیاز دارد؟
به نظر من بحث واردات و صادرات آثار هنری اتفاق بسیار خوبی است و این درهم تنیدن فرهنگها و زمینههای کاری منجر میشود که چه از نظر فرهنگی و چه از نظر کاری اتفاقات خوبی بیفتد؛ به خصوص ما ایرانیها که شرایط کار در فضای سینمای بینالملل به نسبت ترکیه برایمان سختتر است، بیشتر به این همکاریها نیاز داریم. کار کردن با عوامل غیرایرانی تجربه کاری و ارتباطاتی و زبانی را گسترش میدهد و باعث میشود تا درهای جدیدی از سمت سینمای اروپا، امریکا و حتی آسیای شرقی به روی کشور باز شود که این اتفاق خوبی است. من سعی میکنم این راه را ادامه دهم و بیشتر در پروژههای بینالمللی همکاری داشته باشم.
شما با این فیلم اولین جایزه بینالمللی خود را گرفتید، این جایزه را در کجای کارنامه خود میبینید؟
تصور میکنم اولین آهنگساز ایرانی هستم که از سینمای ترکیه جایزه آهنگسازی، آنهم یک جایزه تراز اول میگیرد و این جایزه در کارنامه من جایگاه بسیار بالایی دارد. چون مهمترین جایزه کارنامه هنری من است. قبلاً در دوره شانزدهم جشن خانه سینما موفق به دریافت دیپلم افتخار شده بودم و حتی بارها در جشنواره فیلم فجر و جشن حافظ هم نامزد دریافت بهترین موسیقی شده بودم، ولی جشنواره آدانای ترکیه، اولین جشنوارهای است که جایزه بهترین موسیقی متن را برایم به ارغوان آورد. معمولاً این روند برعکس است و آهنگساز بعد از گرفتن چندین جایزه در کشور خودش، یک جایزه خارجی دریافت میکند. از طرفی اکثر کشورها یک وجه ناسیونالیستی دارند و ترجیح میدهند، اگر دو کار خوب وجود دارد آن را به هم وطن خودشان بدهند. بنابراین این جایزه که از دل یک رقابت سخت و غیرسفارشی به من اهدا شد، بسیار دلچسب است.

اخبار
برگزاری محفل شعر «حریم» برای شهدای شاهچراغ
محفل شعر «حریم»، ویژه گرامیداشت شهدای حادثه تروریستی حرم شاهچراغ ساعت 15 عصر امروز(یکشنبه) با حضور شاعران پیشکسوت و جوان آیینی برگزار میشود.در این مراسم شعرخوانی، شاعران حاج علی انسانی، یوسفعلی میرشکاک، علیرضا قزوه، ولیالله کلامیزنجانی، مرتضی امیری اسفندقه، ناصر فیض، افشین علاء، علی محمد مؤدب، علی داودی، احمد بابایی، محسن ناصحی، مرتضی حیدری آلکثیر، محمود حبیبیکسبی، قاسم صرافان، میلاد عرفانپور، مجید لشگری، سورنا جوکار، رضا قاسمی، محمدمهدی خانمحمدی، محمدحسن جمشیدی، حسن خسرویوقار، هادی ملکپور، مجتبی خرسندی، حسین خزایی، فریبا یوسفی، الهام صفالو، سیده فرشته حسینی، الهام نجمی و سمانه خلفزاده و جمعی از علاقهمندان حضور دارند. علاقهمندان به شرکت در این برنامه ادبی میتوانند در زمان یاد شده به تماشاخانه مهر حوزه هنری مراجعه کنند./مهر
انتصاب اعضای شورای سیاستگذاری «کتابخوان و رسانه»
با صدور احکامی جداگانه ۶ عضو شورای سیاستگذاری دومین جشنواره «کتاب خوان و رسانه» منصوب شدند.محسن برمهانی، معاون سیمای سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران؛ کمیل خجسته، عضو هیأت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی؛ سیدمحمود رضوی، مشاور فرهنگی رئیس مجلس شورای اسلامی؛ محمد سرشار، معاون فرهنگی اجتماعی معاون اول رئیسجمهور؛ فاطمه عزیزآبادی فراهانی عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی و عضو حقیقی هیأت امنای کتابخانههای عمومی کشور و فرشاد مهدیپور معاون امور مطبوعاتی و اطلاعرسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی طی احکام جداگانهای از سوی مهدی رمضانی، دبیرکل نهاد کتابخانههای عمومی کشور، به عنوان اعضای شورای سیاستگذاری دومین جشنواره «کتابخوان و رسانه» منصوب شدند./ روابط عمومی نهاد کتابخانههای عمومی کشور
جوایزی متعدد برای پویانمایی «سمپاش»
پویانمایی «سمپاش»، ساخته فرنوش عابدی تاکنون بیش از ۴۵ جایزه ملی و بینالمللی را در کارنامه خود ثبت کرده است. این پویانمایی ۹ دقیقهای سال گذشته در کانون پرورش فکری و با تکنیک سه بعدی برای کودکان و نوجوانان بالای هفت سال تولید شده است.این پویانمایی تاکنون از انگلستان سه جایزه، ایران یک جایزه، پرو یک جایزه، برزیل یک جایزه، ایالات متحده امریکا ۱۲جایزه، ایتالیا هشت جایزه، ترکیه یک جایزه، روسیه یک جایزه، اتریش یک جایزه، تایوان یک جایزه، یونان یک جایزه، فرانسه دو جایزه، کره جنوبی دو جایزه، اوکراین یک جایزه، کانادا یک جایزه، اکوادور یک جایزه، رومانی یک جایزه، استرالیا دو جایزه، آلمان یک جایزه، فیلیپین یک جایزه، جمهوری چک یک جایزه و جمهوری دومینیکن یک جایزه را دریافت کرده است./ایرنا
معرفی برگزیدگان جایزه جهانی فلسطین
آیین معرفی برگزیدگان جایزه جهانی فلسطین با اهدای جوایز به نفرات منتخب در سالن الرسالات بیروت برگزار شد و نخبگان این مراسم انتخاب و تقدیر شدند. این مراسم روز چهارشنبه ۲۶ نوامبر با حضور حدود ۵۰ شخصیت ادبی، فرهنگی و رسانهای حامی آرمان فلسطین از چندین کشور از جمله امریکا، استرالیا، فرانسه، ترکیه، اندونزی، فلسطین، ایران، سنگال، آفریقایجنوبی، تونس، الجزایر، سوریه و... برگزار شد.به گزارش ایرنا، در «بخش خاطرات شفاهی و روایت» منیر شفیق از فلسطین برای کتاب «من جمر الی جمر صفحات من ذکریات»، ابوعلا منصور (محمد یوسف) از فلسطین برای کتاب «رحلة لم تکمل محطات علی طریق المقاومه» و رأفت البورینی از فلسطین برای کتاب «رحلة فی متاهات الاسر» معرفی شدند. همچنین در بخش داستان کودک هم آدریانا ابراهیم از سوریه برای کتاب «اجراس العودة»، فدا احمد قاضی الزمر از اردن برای کتاب «انین الاقصی»، عبدالعزیز علی نجم از مصر برای کتاب «شماخ البطل الصغیر» عنوان برگزیده را از آن خود کردند.در بخش داستان کوتاه نیز جایزه اول و سوم به سنا کامل شعلان از فلسطین برای کتاب «تقاسم الفلسطینی» و رائد علی احمد از لبنان برای کتاب «وتریات الحریة» اختصاص یافت. دربخش رمان بزرگسال اثری بهعنوان برگزیده اول انتخاب نشد و جایزه اثر دوم به طور مشترک به هبة الحسنی از مصر برای کتاب «الظل المعتم بالصورة» و حسینعلی جعفری از ایران برای کتاب «صور» اهدا شد. همچنین سمیه علیهاشم از لبنان برای کتاب «تلأبیب سقطت» و مریم مقانی از ایران برای کتاب «چشمهایم در اورشلیم» به طور مشترک سوم شدند.
محفل شعر «حریم»، ویژه گرامیداشت شهدای حادثه تروریستی حرم شاهچراغ ساعت 15 عصر امروز(یکشنبه) با حضور شاعران پیشکسوت و جوان آیینی برگزار میشود.در این مراسم شعرخوانی، شاعران حاج علی انسانی، یوسفعلی میرشکاک، علیرضا قزوه، ولیالله کلامیزنجانی، مرتضی امیری اسفندقه، ناصر فیض، افشین علاء، علی محمد مؤدب، علی داودی، احمد بابایی، محسن ناصحی، مرتضی حیدری آلکثیر، محمود حبیبیکسبی، قاسم صرافان، میلاد عرفانپور، مجید لشگری، سورنا جوکار، رضا قاسمی، محمدمهدی خانمحمدی، محمدحسن جمشیدی، حسن خسرویوقار، هادی ملکپور، مجتبی خرسندی، حسین خزایی، فریبا یوسفی، الهام صفالو، سیده فرشته حسینی، الهام نجمی و سمانه خلفزاده و جمعی از علاقهمندان حضور دارند. علاقهمندان به شرکت در این برنامه ادبی میتوانند در زمان یاد شده به تماشاخانه مهر حوزه هنری مراجعه کنند./مهر
انتصاب اعضای شورای سیاستگذاری «کتابخوان و رسانه»
با صدور احکامی جداگانه ۶ عضو شورای سیاستگذاری دومین جشنواره «کتاب خوان و رسانه» منصوب شدند.محسن برمهانی، معاون سیمای سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران؛ کمیل خجسته، عضو هیأت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی؛ سیدمحمود رضوی، مشاور فرهنگی رئیس مجلس شورای اسلامی؛ محمد سرشار، معاون فرهنگی اجتماعی معاون اول رئیسجمهور؛ فاطمه عزیزآبادی فراهانی عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی و عضو حقیقی هیأت امنای کتابخانههای عمومی کشور و فرشاد مهدیپور معاون امور مطبوعاتی و اطلاعرسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی طی احکام جداگانهای از سوی مهدی رمضانی، دبیرکل نهاد کتابخانههای عمومی کشور، به عنوان اعضای شورای سیاستگذاری دومین جشنواره «کتابخوان و رسانه» منصوب شدند./ روابط عمومی نهاد کتابخانههای عمومی کشور
جوایزی متعدد برای پویانمایی «سمپاش»
پویانمایی «سمپاش»، ساخته فرنوش عابدی تاکنون بیش از ۴۵ جایزه ملی و بینالمللی را در کارنامه خود ثبت کرده است. این پویانمایی ۹ دقیقهای سال گذشته در کانون پرورش فکری و با تکنیک سه بعدی برای کودکان و نوجوانان بالای هفت سال تولید شده است.این پویانمایی تاکنون از انگلستان سه جایزه، ایران یک جایزه، پرو یک جایزه، برزیل یک جایزه، ایالات متحده امریکا ۱۲جایزه، ایتالیا هشت جایزه، ترکیه یک جایزه، روسیه یک جایزه، اتریش یک جایزه، تایوان یک جایزه، یونان یک جایزه، فرانسه دو جایزه، کره جنوبی دو جایزه، اوکراین یک جایزه، کانادا یک جایزه، اکوادور یک جایزه، رومانی یک جایزه، استرالیا دو جایزه، آلمان یک جایزه، فیلیپین یک جایزه، جمهوری چک یک جایزه و جمهوری دومینیکن یک جایزه را دریافت کرده است./ایرنا
معرفی برگزیدگان جایزه جهانی فلسطین
آیین معرفی برگزیدگان جایزه جهانی فلسطین با اهدای جوایز به نفرات منتخب در سالن الرسالات بیروت برگزار شد و نخبگان این مراسم انتخاب و تقدیر شدند. این مراسم روز چهارشنبه ۲۶ نوامبر با حضور حدود ۵۰ شخصیت ادبی، فرهنگی و رسانهای حامی آرمان فلسطین از چندین کشور از جمله امریکا، استرالیا، فرانسه، ترکیه، اندونزی، فلسطین، ایران، سنگال، آفریقایجنوبی، تونس، الجزایر، سوریه و... برگزار شد.به گزارش ایرنا، در «بخش خاطرات شفاهی و روایت» منیر شفیق از فلسطین برای کتاب «من جمر الی جمر صفحات من ذکریات»، ابوعلا منصور (محمد یوسف) از فلسطین برای کتاب «رحلة لم تکمل محطات علی طریق المقاومه» و رأفت البورینی از فلسطین برای کتاب «رحلة فی متاهات الاسر» معرفی شدند. همچنین در بخش داستان کودک هم آدریانا ابراهیم از سوریه برای کتاب «اجراس العودة»، فدا احمد قاضی الزمر از اردن برای کتاب «انین الاقصی»، عبدالعزیز علی نجم از مصر برای کتاب «شماخ البطل الصغیر» عنوان برگزیده را از آن خود کردند.در بخش داستان کوتاه نیز جایزه اول و سوم به سنا کامل شعلان از فلسطین برای کتاب «تقاسم الفلسطینی» و رائد علی احمد از لبنان برای کتاب «وتریات الحریة» اختصاص یافت. دربخش رمان بزرگسال اثری بهعنوان برگزیده اول انتخاب نشد و جایزه اثر دوم به طور مشترک به هبة الحسنی از مصر برای کتاب «الظل المعتم بالصورة» و حسینعلی جعفری از ایران برای کتاب «صور» اهدا شد. همچنین سمیه علیهاشم از لبنان برای کتاب «تلأبیب سقطت» و مریم مقانی از ایران برای کتاب «چشمهایم در اورشلیم» به طور مشترک سوم شدند.
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
اخبار این صفحه
-
برگزاری دوباره جشنوارههای منطقهای تئاتر پس از 9 سال
-
ضرورت تصمیمگیری جدی برای احیای فرهنگ
-
دو سالانه شدن جشنواره در تعقیب سینمای نحیف کودک
-
کارهای بینالمللی درهای جدیدی به سینمای ایران باز میکند
-
اخبار
اخبارایران آنلاین




































